Τα πιο ακριβά ποδήλατα του κόσμου

Το ποδήλατο είναι για πολλούς ένα οικολογικό μέσο μεταφοράς. Τα παρακάτω ποδήλατα όμως είναι κάτι πολύ περισσότερο. Είναι τα ακριβότερα ποδήλατα του κόσμου. Σχεδιασμένα από γνωστούς κατασκευαστές και εξοπλισμένα με τα πιο πολυτελή εξαρτήματα, αποτελούν όνειρο για πολλούς ποδηλάτες. 

Aurumania Gold Bike Crystal edition

 

Πρόκειται για ένα συλλεκτικό ποδήλατο και κυκλοφορούν μόνο 10 κομμάτια σε όλο τον κόσμο. Θα σου κοστίσει μόλις 80.000 ευρώ αλλά αν διαβάσεις παρακάτω θα καταλάβεις το γιατί. Το ποδήλατο είναι επιχρυσωμένο με χρυσό 24 καρατίων και διακοσμημένο με 600 κρύσταλλα Swarovski. Τόσο η σέλα, όσο και οι λαβές στο τιμόνι, είναι κατασκευασμένα από δέρμα αρίστης ποιότητας. Η Σκανδιναβική σχεδιαστική εταιρεία έχει δημιουργήσει επίσης και μια επιχρυσωμένη βάση 24 καρατίων σε περίπτωση που κάποιος θέλει να το εκθέσει ως έργο τέχνης. 

Madone 5.9 SL 

Δυστυχώς αυτό το ποδήλατο και να θες να τ’ αγοράσεις δεν θα το βρεις. Είναι μοναδικό κομμάτι και αγοράστηκε σε μια δημοπρασία το 2005 από αγνώστων στοιχείων επιχειρηματία αντί... 60.000 δολαρίων. Το ποδήλατο κατασκευάστηκε προς τιμήν της 7ης νίκης του Lance Armstrong στον ποδηλατικό αγώνα Tour de France. Είναι διακοσμημένο με λεπτομέρειες από λευκόχρυσο, με 7 διαμάντια κομμένα στο χέρι και άλλα 300 λευκά διαμάντια. Για την κατασκευή του συνεργάστηκαν οι Trek Bikes, Nike, ο κοσμηματοποιός Alan Friedman και ο καλλιτέχνης Lenny Futura. 

Celebrity Gold Bike 

Κάτι ήξεραν και το βάφτισαν έτσι, μιας και μόνο η τσέπη και το ψώνιο των επωνύμων θα μπορούσε να οδηγήσει κάποιον στην αγορά του. Πρόκειται για το ακριβότερο ποδήλατο στην Βρετανία και είναι μια εκδοχή του Charge Plug, του ποδήλατου που χρησιμοποιούν οι ταχυδρόμοι. Είναι επιχρυσωμένο με χρυσό 24 καρατίων και κοστίζει περίπου 10.000 ευρώ. Όλα τα χρήματα από την αγορά του πηγαίνουν στην ETA(Environmental Transport Association). Το καλύτερο απ’ όλα είναι ότι ποδήλατα αξίας άνω των 4.000 ευρώ δεν μπορούν ν’ ασφαλιστούν στην Βρετανία κι έτσι το ποδήλατο έχει τον δικό του bodyguard για να μην στο κλέψει κανείς όταν το παρκάρεις. 

Channel Bike 

Πρόκειται για ένα ποδήλατο του γνωστού οίκου μόδας και κυκλοφόρησαν μόνο πενήντα κομμάτια σ’ όλο τον κόσμο. Μπορεί να μην έχει τις χρυσές και διαμαντένιες πολυτέλειες των παραπάνω, παρόλα αυτά κοστίζει περίπου 30.000 ευρώ. Το ποδήλατο της Channel διαθέτει δερμάτινα χερούλια κεντημένα στο χέρι, σέλα κατασκευασμένη από τον θρυλικό οίκο Brooks Brothers και φυσικά την εμφανή υπογραφή του οίκου. Διαθέτει επίσης δύο αποσπώμενες τσάντες Channel στο πίσω μέρος του, που μπορούν να χρησιμοποιηθούν και ως τσάντα ώμου. 

Litespeed Blade 

Μπορεί να μην έχει χρυσό και διαμάντια, αλλά αν το παραγγείλεις full extra μπορεί να σου κοστίσει μέχρι και 30.000 ευρώ. Κι όταν μιλάμε για έξτρα εννοούμε τιμόνι φτιαγμένο στα μέτρα σου ή για προσαρμογές στα φρένα και στις ρόδες σύμφωνα με τις δικές σου ανάγκες. Πάντως είναι ένα ποδήλατο που υπόσχεται να κάνει τις ορθοπεταλιές σου μια ξεχωριστή εμπειρία. 

Koga Kimera 

Το ποδήλατο αυτό κατασκευάστηκε για τις ανάγκες του Γερμανού ολυμπιονίκη ποδηλάτη, Theo Bos. Η Koga ισχυρίστηκε ότι ξόδεψε περισσότερα από 1 εκατομμύριο δολάρια για την κατασκευή του. Τώρα δεν ξέρω κατά πόσο ένας χομπίστας ποδηλάτης θ’ αγόραζε ένα τέτοιο ποδήλατο. Ειδικά κατασκευασμένο για αγώνες, δεν έχει φρένα, ενώ έχει μόνο μία ταχύτητα.

πηγή : [link]

Εταιρείες που δε θα "συνέλθουν" ποτέ από τα λάθη τους Πηγή:www.capital.gr

Οι περισσότερες εταιρείες που δεν καταφέρνουν να επιβιώσουν, αποτυγχάνουν εξαιτίας μιας σειράς λαθών που συνήθως διαπράττονται από διαδοχικές ηγεσίες. Μπορεί να αφορούν στρατηγικές εξαγορές, οι οποίες θα μπορούσαν να αλλάξουν το μέλλον της εταιρείας προς το καλύτερο, αλλά αγνοήθηκαν.

Ίσως πρόκειται για τη βραδύτητα μιας εταιρείας να προσαρμοστεί μια μεταβαλλόμενη αγορά. Αλλά συνήθως μια επιχείρηση αρχίζει να παρακμάζει επειδή χάνει τη δημιουργική «σπίθα» του ιδρυτή της ή τη συμβολή των υπαλλήλων που είναι η δημιουργική μηχανή της εταιρείας.

Το έγκριτο blog «24/7 Wall st.» εστίασε πρόσφατα σε τέτοιες εταιρείες, οι οποίες δραστηριοποιούνται ακόμα στον τομέα τους, και οι οποίες κάποτε ήταν ‘υπερδυνάμεις’ στο χώρο τους. Όμως, όλες έκαναν ένα κρίσιμο σφάλμα -ή και σφάλματα- που τις γκρέμισαν από το βάθρο τους και μπορεί να έχουν φράξει το δρόμο για την επιστροφή τους στην κορυφή.

Motorola
Η εταιρία κατασκευής κινητών πούλησε 50 εκατομμύρια κομμάτια από το μοντέλο της Razr μέσα σε δύο χρόνια και 110 εκατομμύρια σε διάστημα τεσσάρων ετών. Η εταιρεία πούλησε 12 εκατομμύρια μονάδες μόνο κατά το τρίτο τρίμηνο του 2005. Η επιτυχία του Razr έκανε τη Motorola τη Νο.2 εταιρεία κινητών στον κόσμο στο δεύτερο εξάμηνο του 2006, πίσω από τη Nokia.

Όμως, η Motorola παρέλειψε να χρησιμοποιήσει το τεράστιο πλεονέκτημα της κατά τις πρώτες ημέρες της κυριαρχίας των ακριβών συσκευών για να διασφαλίσει ηγετική θέση στον τότε αναδυόμενο χώρο των smartphones, η οποία κυριαρχείται σήμερα από την Apple και τη Research In Motion. Σήμερα, η κυριαρχία της έχει εξαφανιστεί, και ανταγωνίζεται κοντά στον πυθμένα μιας εξαιρετικά ανταγωνιστικής αγορά.

Πρέπει επίσης να ανταγωνιστεί με μεγαλύτερες εταιρείες με ισχυρούς ισολογισμούς, όπως η Nokia, η LG, και η Samsung, οι οποίες πιέζουν επιθετικά για ένα μεγαλύτερο μερίδιο της παγκόσμιας αγοράς smartphones. Μπορεί τα νέα κινητά της Motorola που χρησιμοποιούν το Android, το λειτουργικό σύστημα της Google, να σημειώνουν καλές πωλήσεις, αλλά το momentum που έχασε η εταιρεία το 2007, το 2008 και το 2009 σημαίνει ότι μάλλον δε θα μπορέσει ποτέ να ανακτήσει το παλιό της μεγαλείο.

GM
Το 1962, η General Motors πουλούσε πάνω από το...
50% των αυτοκινήτων που αγοράζονταν στις ΗΠΑ. Το ποσοστό αυτό είναι μικρότερο από 20% σήμερα. «Οι λόγοι για την πτώση είναι δεκάδες, αλλά υπάρχουν μερικοί που ξεχωρίζουν» υπογραμμίζει ο συντάκτης της έρευνας.

Υποστηρίζει πως η GM δεν ανταποκρίθηκε δυναμικά στα ιαπωνικά οχήματα που άρχισαν να φθάνουν στις ΗΠΑ τη δεκαετία του 1970. Τα ιαπωνικά αυτοκίνητα είχαν καλύτερη απόδοση καυσίμων από τα οχήματα της GM, σε μία περίοδο κατά την οποία οι οδηγοί των ΗΠΑ ανησυχούσαν για το κόστος των καυσίμων. Παράλληλα, οι αμερικανικές εταιρείες αυτοκινήτων, συμπεριλαμβανομένης της GM, υπέθεταν ότι οι ντόπιοι αγοραστές πάντα θα πίστευαν ότι τα ιαπωνικά οχήματα είναι χειρότερης ποιότητας από τα αμερικανικά.

Παράλληλα, η GM δεν αντιμετώπισε δυναμικά τη ραγδαία αύξηση του κόστους εργασίας, ενώ και η είσοδός της στην αμυντική βιομηχανία με την εξαγορά της Hughes Aircraft το 1985 και στον κλάδο τεχνολογίας με την αγορά της EDS από τον Ross Perot το 1984, ήταν μεγάλες αποτυχίες.

Το αποτέλεσμα; Η GM δεν είναι πλέον η μεγαλύτερη εταιρεία αυτοκινήτων στον κόσμο. Η διάκριση αυτή ανήκει στην Toyota. Στην αγορά των ΗΠΑ, η Ford και η Toyota πουλάνε σε μηνιαία βάση σχεδόν τον ίδιο αριθμό οχημάτων με τη GM.

MGM
Η εταιρεία παραγωγής ταινιών, που ιδρύθηκε το 1924, πρόσφατα κατέθεσε αίτηση πτώχευσης. Έχει δημιουργήσει μερικές από τις πιο γνωστές ταινίες στην ιστορία του κινηματογράφου, συμπεριλαμβανομένου του «Όσα Παίρνει ο Άνεμος» και των περισσότερων από τις ταινίες του James Bond. Ο κατάλογος ταινιών της Metro-Goldwyn-Mayer περιλαμβάνει περισσότερους από 1.400 τίτλους.

Το κρίσιμο λάθος ήταν η μοχλευμένη εξαγορά το 2005, μέσω της οποίας αρκετές εταιρείες μέσων ενημέρωσης και εταιρείες private equity, όπως η Providence Equity Partners και η TPG, πήραν τον έλεγχο του στούντιο. Η MGM βρέθηκε με πάνω από 4 δισεκατομμύρια δολάρια σε χρέος στην πορεία, και δεν είχε τις απαιτούμενες ταμειακές ροές για να ανταποκριθεί.

Τότε, η εταιρεία θεώρησε πως η τεράστια ταινιοθήκη της μέσω των πωλήσεων DVD θα μπορούσε να τη βοηθήσει να καλύψει το χρέος της. Όμως, καθώς η συγκεκριμένη αγορά άρχισε να καταρρέει με τη στροφή των καταναλωτών σε video on demand και Internet streaming, η κύρια πηγή της MGM διαβρώθηκε γρήγορα.

Πλέον, όταν η εταιρεία αναδυθεί από την πτώχευση, η νέα της δομή θα της επιτρέπει να κάνει λιγότερες από δέκα νέες ταινίες το χρόνο-μια τεράστια μείωση σε σχέση με την τυπική παραγωγή της.

Abercrombie & Fitch
Ο λιανοπωλητής ενδυμάτων δεν κατάφερε να κρίνει σωστά την αγορά του στις αρχές του 2009. Τα ρούχα του είχαν ως στόχο τις ηλικίες 15-20, και η εταιρεία διατηρούσε υψηλά περιθώρια κέρδους, επειδή είχε χτίσει ένα ισχυρό εμπορικό σήμα. Αν και αντιμετώπιζε οξύ ανταγωνισμό, η Abercrombie πίστευε το σήμα της θα μπορούσε να υπερνικήσει την ανάγκη για μείωση τιμών εν μέσω ύφεσης, όταν άρχισαν να εμφανίζονται τα πρώτα σημάδια μείωσης των πωλήσεων. Όμως η πτώση ήταν πρωτοφανής.

Οι πωλήσεις ιδίων καταστημάτων μειώθηκαν σχεδόν 30% το 2008 και το 2009 και μόλις τώρα έχουν αρχίσει να ανακάμπτουν. Η μετοχή της εταιρείας διαπραγματεύονταν μεταξύ των 60 και 80 δολαρίων από το 2005 έως το καλοκαίρι του 2008. Σε εκείνο το σημείο, κατέστη σαφές για τη Wall Street ότι οι καταναλωτές μπορεί να «σέβονταν» το εμπορικό σήμα του λιανοπωλητή, αλλά οι έφηβοι αγοραστές δεν ήταν διατεθειμένοι να πληρώσουν ακριβότερα για παρόμοια προϊόντα που μπορούσαν να βρουν φθηνότερα αλλού. Και οι φθηνότεροι ανταγωνιστές της είχαν αρχίσει να αντιγράφουν το στυλ και τις πρακτικές μάρκετινγκ της Abercrombie. Οι μετοχές υποχώρησαν στα 15 δολάρια στα τέλη του 2008.

Η Abercrombie είναι ένα σαφές παράδειγμα μιας εταιρείας η οποία παρερμηνεύει την προθυμία του πελάτη να μείνει πιστός στο εμπορικό σήμα, όταν αυτό γίνεται πολύ ακριβό.

Πηγή:www.capital.gr

Γιγάντιος ηλιακός καταρράκτης, για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016

"

Το Ριο ντε Τζανέιρο επιλέχθηκε ως η πόλη που θα φιλοξενήσει τους Ολυμπιακούς Αγώνες το 2016 και ένα απο τα εντυπωσιακότερα αρχιτεκτονικά της δημιουργήματα, ίσως είναι ο ηλιακός πύργος!

Σχεδιασμένος απο την Ελβετική εταιρεία RAFAA, ο ηλιακός πύργος θα συγκεντρώνει ηλιακή ενέργεια, την οποία θα χρησιμοποιεί για να ωθεί θαλασσινό νερό στην κορυφή του πύργου, δημιουργώντας εναν τεχνητό καταρράκτη, ο οποίος με την σειρά του θα παράγει ακόμα περισσότερη ενέργεια όλο το εικοσιτετράωρο, εξαιτίας της δύναμης του νερού!

Το «Solar City Tower», όπως είναι η επίσημη ονομασία του, δεν θα είναι απλά ενα όμορφο δημιούργημα που θα παράγει ενέργεια αλλα θα φιλοξενεί ενα αμφιθέατρο, καφετέριες αλλα και καταστήματα στο ισόγειο του! Αυτή η εξαιρετική ιδέα προτάθηκε στον Διεθνή Διαγωνισμό Αρχιτεκτονικής για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016, όπου η Βραζιλιάνικη μητρόπολη σκοπεύει να συμβολίζει την «πράσινη» πόλη του μέλλοντος.

siteseeing

http://stakarfia.blogspot.com

Το Top 10 των πιο παράξενων φαγητών στον κόσμο.

Ελπίζοντας να μην έχετε φάει τίποτα πριν διαβάσετε αυτό το άρθρο, σας παρουσιάζουμε 10 εδέσματα που δεν νομίζω να τα αγγίζατε ποτέ στην ζωή σας. Εσείς βέβαια μπορείτε να αλλάξετε την αρίθμηση κατά το δοκούν.

Νο 10: Σάντουιτς με τηγανισμένα μυαλά.
Πριν την εμφάνιση της ασθένειας των τρελών αγελάδων, ένα σάντουιτς φτιαγμένο με τηγανιτό μυαλό μόσχου σε άσπρο ψωμάκι, ήταν συνηθισμένο έδεσμα στα μενού του St. Louis, στο Missouri των ΗΠΑ. Στο Μεξικό και στο El Salvador το μυαλό των βοοειδών, sesos στα Ισπανικά, χρησιμοποιείται στα tacos και στα burritos.

Νο 9 : Haggis
Παραδοσιακό πιάτο στην Σκωτία, το Haggis περιλαμβάνει κιμά από καρδιά, συκώτι και πνεύμονες προβάτου ανακατεμένα με κρεμμύδια, μυρωδικά και αλεύρι βρώμης, που ψήνονται μέσα σε στομάχι προβάτου για αρκετές ώρες.

Νο 8 : Έντομα.
Η Εντομοφαγία είναι αρκετά διαδεδομένη στον κόσμο με εξαίρεση την Ευρώπη και την Βόρεια Αμερική.

Νο 7 : Στρείδια από τα Βραχώδη όρη.
Τι το παράξενο έχουν τα στρείδια? Τίποτα φυσικά. Μόνο που στην συγκεκριμένη περίπτωση...

δεν πρόκειται για τα γνωστά στρείδια της θάλασσας αλλά για τηγανισμένους όρχεις από βούβαλο, ταύρο ή αγριογούρουνο.

Νο 6 : Παραγεμισμένη καμήλα.
Ακούγεται σαν αστείο αλλά πιστέψτε με δεν είναι. Το βιβλίο των ρεκόρ Guinness, καταγράφει την συνταγή σαν το μεγαλύτερο πιάτο που θα συναντήσει κανείς στα μενού όλου του κόσμου. Πρόκειται για παραδοσιακό πιάτο των βεδουίνων, στο οποίο η καμήλα παραγεμίζεται με ένα ολόκληρο αρνί, το αρνί με κοτόπουλα και τα κοτόπουλα με αυγά και ρύζι.

Νο 5 : Hakari
Να πω την αλήθεια δεν κατάλαβα ακριβώς πως το κάνουν αυτό, αλλά από τα λίγα που κατάλαβα φτιάχνεται από καρχαρία ο οποίος αφού καθαρίζεται από τα εντόσθια, βράζεται επί μακρό χρονικό διάστημα. Χώρα καταγωγής του είναι η Ισλανδία και σερβίρεται σε κύβους με οδοντογλυφίδες καρφωμένες επάνω, ενώ έχει έντονη μυρωδιά αμμωνίας.

Νο 4 : Fugu
Fugu είναι η Ιαπωνική ονομασία για ένα δηλητηριώδες ψάρι το οποίο διαθέτει θανάσιμες δόσεις τετραδοτοξίνης. Μόνο ειδικά εκπαιδευμένοι σέφ, που μαθητεύουν για 2 με 3 χρόνια επάνω στην τέχνη αυτή, μπορούν να το προετοιμάσουν.

Νο 3 : Casu Marzu
Με καταγωγή την Σαρδηνία της Ιταλίας, το casu marzu είναι ένα τυρί που αποτελεί το σπιτικό για ζωντανές προ νύμφες σκουληκιών. Αυτές οι προνύμφες προστίθενται επίτηδες στο τυρί γι ανα προάγουν το επίπεδο ωρίμανσης το οποίο είναι κοντά στην αποσύνθεση και στο οποίο σημείο τα λιπαρά του τυριού διασπώνται. Οι μικρές, διάφανες προνύμφες μπορούν να πηδήξουν μέχρι και 15 εκατοστά αν διαταραχθεί η ησυχία τους !!!

Νο 2 : Sannakji
Με το σούσι να έχει διαδοθεί σε όλον τον κόσμο, τα ωμά θαλασσινά δεν είναι κάτι παράξενο. Ωστόσο το Sannakji είναι κάτι διαφορετικό. Προέρχεται από την Κορέα και δεν πρόκειται για κάτι που είναι ψόφιο. Είναι μωρά χταπόδια τα οποία τεμαχίζονται και πασπαλίζονται με λάδι σουσαμιού. Τα πλοκάμια κινούνται ακόμα όταν σερβίρονται και χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή καθώς οι βεντούζες μπορεί να κολλήσουν στην γλώσσα και στον λάρυγγα.

Νο 1 : Balut.
Διαδεδομένο στις Φιλιπίνες, την Καμπότζη και στο Βιετνάμ, το Balut είναι βρασμένο γονιμοποιημένο αυγό πάπιας ή κοτόπουλου, με το έμβρυο να έχει σχηματιστεί αρκετά καλά μέσα στο αυγό.

psaxtiria.com

Η πρώτη φωτογραφία ενός ατόμου το 1838

Αυτή η φωτογραφία με τον τίτλο "Boulevard du Temple" στο Παρίσι τραβήχτηκε το 1838 από τον Louis Daguerre, έναν Γάλλο χημικό και εφευρέτη, ο οποίος ήταν έναν από τους δημιουργούς της φωτογραφίας. Επιπλέον, είναι μία από τις πρώτες φωτογραφίες της ιστορίας. Όσο για τον τρόπο δημιουργίας της, χρειαζόταν 10 λεπτά έκθεσης στο φως για να μπορέσει να... αποτυπωθεί η εικόνα στο φιλμ. Όλοι οι άνθρωποι και τα κινούμενα αντικείμενα δεν μπορούσαν να αποτυπωθούν, αλλά παρόλα αυτά, κάτω και αριστερά της φωτογραφίας υπάρχει ένας άνθρωπος που κατάφερε να σταθεί (για 10 λεπτά) χωρίς να κινηθεί και όπως φαίνεται, λουστράρει τα παπούτσια του.

psaxtiria.com

Φωτογραφίες που άλλαξαν το ρου της ιστορίας

Μια εικόνα ίσον με 1000 λέξεις. Κάποιες φωτογραφίες όμως κατάφεραν να φέρουν την αλλαγή. Άλλες φορές με τα παραπλανητικά τους μηνύματα, άλλες πάλι με όσα δεν φοβήθηκαν ν’ αποκαλύψουν.

"Migrant Mother"-Dorothea Lange, 1936

Οι συνέπειες της οικονομικής κρίσης έφτασαν στ’ αυτιά της κυβέρνησης μ’ αυτή τη φωτογραφία. Η φωτογράφος Dorothea Lange τόλμησε να βγάλει προς τα έξω τον πόνο και τη δυστυχία εκείνης της περιόδου. Η γυναίκα της φωτογραφίας, χήρα και μητέρα εφτά παιδιών, την πλησίασε ζητώντας βοήθεια όταν επισκέφτηκε έναν καταυλισμό στην Καλιφόρνια. Είχε χάσει τον άντρα της από φυματίωση, μεγάλωνε μόνη της τα παιδιά της και τρεφόταν με ότι μπορούσε να βρει.

Η Dorothea Lange τόλμησε να δημοσιεύσει αυτή τη φωτογραφία που έγινε το πρόσωπο της χρονιάς. Μετά από αυτό, η κυβέρνηση ευαισθητοποιήθηκε και έστειλε προμήθειες στον καταυλισμό. Η ταυτότητα της γυναίκας έμενε άγνωστη για χρόνια. Το όνομα της ήταν Florence Owens Thompson και το αποκάλυψε η ίδια το 1976.

"Η δολοφονία ενός Βιετκόνγκ από έναν Σαϊγκόν αστυνομικό"-Eddie Adams, 1968

Φωτογραφία που τελείωσε τον πόλεμο αλλά κατέστρεψε τη ζωή ενός άντρα. Όταν ο Adams δημοσίευσε αυτή τη φωτογραφία δεν μπορούσε να φανταστεί τις συνέπειες. Μπορεί να απεικόνισε την στυγερή δολοφονία ενός Βιετκόνγκ, αυτό όμως που δεν αποκάλυψε ήταν ότι ήταν αρχηγός μιας... εκδικητικής ομάδας και ότι τις προηγούμενες ώρες είχε σκοτώσει δεκάδες άοπλους πολίτες.

Η ζωή του αυτόχειρα όμως καταστράφηκε. Και δεν ήταν άλλος από τον στρατηγό Nguyen Ngoc Loan. Όταν χρειάστηκε ιατρική περίθαλψη μεταφέρθηκε στην Αυστραλία, το νοσοκομείο δεν τον δέχτηκε κι έτσι μεταφέρθηκε και πάλι στην Αμερική. Εκεί τον περίμενε ένα οργισμένο πλήθος.

Όταν εγκαταστάθηκε στην Βιρτζίνια, αποφάσισε να ανοίξει ένα εστιατόριο άλλα η φωτογραφία τον καταδίωκε. Άγνωστη έσπασαν το μαγαζί του και έγραψαν στους τοίχους "Ξέρουμε ποιος είσαι". Ο ίδιος ο Adams μιλώντας για τη φωτογραφία που του χάρισε ένα βραβείο Pulitzer είπε: "Ο στρατηγός σκότωσε τον Βιετκόνγκ. Εγώ σκότωσα τον στρατηγό με την μηχανή μου. "

"Hindenburg"-Murray Becker, 1937

Η δύναμη της φωτογραφίας, έκανε την έκρηξη του Hindenburg (6 Μαΐου 1937) να μοιάζει με την μεγαλύτερη καταστροφή του 20ου αιώνα. Η αλήθεια όμως ήταν λίγο διαφορετική. Στην πραγματικότητα δεν ήταν τόσο τραγική η κατάσταση. Με επιβάτες 97 άτομα, τα 62 των οποίων επέζησαν, δεν ήταν καν χειρότερη έκρηξη ζέπελιν.

Οι τρομακτικές φωτογραφίες όμως που βγήκαν στη δημοσιότητα, κλόνισαν την εμπιστοσύνη του κοινού. 22 φωτογράφοι ήταν παρόν στο ατύχημα, μεταξύ τους και ο Murray Becker . Μέχρι τότε τα ζέπελιν ήταν ο πλέον αξιόπιστος τρόπος μεταφοράς. Μια φωτογραφία όμως χωρίς επεξήγηση έδωσε τέλος στην κυριαρχία τους.

"The Tetons – Snake River"- Ansel Adams, 1942

Θα μπορούσαμε να χωρίσουμε τη φωτογραφία σε δύο περιόδους. Στην προ Adams εποχή και στην μετά Adams εποχή. Κι αυτό γιατί ήταν εκείνος που έδωσε στην φωτογραφία την διάσταση της τέχνης. Όταν άλλοι φωτογράφοι της εποχής του «πείραζαν» τα φιλμ τους για πιο καλλιτεχνικές φωτογραφίες, εκείνος πήρε τη μηχανή του και φωτογράφισε τη φύση.

Ήταν ο άνθρωπος που έμαθε τους Αμερικάνους να αγαπούν τη γη τους. Έτσι το 1936 συνόδευσέ τις φωτογραφίες του στο ταξίδι τους μέχρι την Ουάσινγκτον, για να προωθήσει τις απόψεις του για την προστασία του Kings Canyon στην Καλιφόρνια. Και τα κατάφερε. Χάρη σ’ εκείνον η περιοχή ανακηρύχτηκε εθνικός δρυμός.

"The Corpse of Che Guevara"-Freddy Alborta, 1967

Η δολοφονία του Ernesto "Che" Guevara από βολιβιανούς στρατιωτικούς σηματοδότησε μια νέα εποχή. Οι εκτελεστές του θέλησαν να ποζάρουν με το άψυχο σώμα του για να έχουν αποδείξεις ότι ο Che είναι πλέον νεκρός. Ήλπιζαν ότι με τον θάνατό του θα πέθαινε και το κίνημά του.

Η δημοσίευση όμως αυτής της φωτογραφίας είχε τα αντίθετα αποτελέσματα. Το μόνο που κατάφεραν οι εκτελεστές του ήταν να γίνει ο Che θρύλος. Οι υποστηρικτές του έλεγαν ότι το γαλήνιο πρόσωπό του σήμαινε τη συγχώρεση προς τους εκτελεστές του, ενώ κάποιοι τον παρομοίασαν με τον Ιησού μετά την αποκαθήλωσή του από το σταυρό.

πηγή : [link]

Η καλλιτεχνική πλευρά του Χίτλερ.

Τα εγκλήματα που διέπραξε ο Χίτλερ είναι γνωστά σε όλους. Αυτό που ίσως δεν είναι τόσο γνωστό, είναι ότι είχε πάθος με την ζωγραφική. Από το 1914 έως το 1917 ο Χίτλερ ζωγράφισε αρκετούς πίνακες με κύριο θέμα τους τα λουλούδια, τους σκύλους και τις γυναίκες.

Ο Χίτλερ πριν γίνει δικτάτορας της Γερμανίας και ξεκινήσει τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, δημιούργησε αρκετούς πίνακες ζωγραφικής χρησιμοποιώντας κυρίως... χρώματα λαδιού και ακουαρέλα. Σε μερικούς πίνακες του, αναπαριστά τοποθεσίες από περιοχές που είχε επισκεφθεί όταν ήταν νέος.

Ο Χίτλερ επιδίωξε πολλές φορές να εισαχθεί στην ακαδημία καλών τεχνών της Βιέννης, με την ελπίδα της περαιτέρω καλλιτεχνικής σταδιοδρομίας του, χωρίς όμως επιτυχία. Έτσι, ήταν υποχρεωμένος να ζει στους δρόμους, πουλώντας πίνακες του στους τουρίστες και ανταλλάσσοντας τους στα εστιατόρια για φαγητό.

psaxtiria.com