Αργεντίνος μεγιστάνας θέλει όλα τα ελληνικά αεροδρόμια -Ποιος είναι

Στο «στόχαστρο» του Αργεντινού δισεκατομμυριούχου, Εντουάρντο Γιουρνεκιάν μπαίνουν όλα τα ελληνικά αεροδρόμια, καθώς η εταιρεία του, Corporate America θέλει να εκμεταλλευτεί τις ευκαιρίες που δημιουργούνται στην Ελλάδα μετά την κρίση.

Οπως γράφει και το Bloomberg, ο ανιψιός του Εντουάρντο, Μάρτιν Γιουρνεκιάν, επικεφαλής της μονάδας διαχείρισης αεροδρομίων της Corporate America δήλωσε σε συνέντευξή του στο Νταβός, ότι η μονάδα θα υποβάλει προσφορές για 21 ελληνικά αεροδρόμια. «Θα είμαστε πολύ επιθετικοί σε όλα τα μέτωπα» δήλωσε «έχουν ανοίξει πολλές ευκαιρίες μετά την κρίση».

Η Corporate America διαχειρίζεται 51 αεροδρόμια παγκοσμίως

Η Corporate America διαχειρίζεται 51 αεροδρόμια παγκοσμίως και ετοιμάζεται, επίσης, να υποβάλει προσφορές για έργα παραχώρησης στο Κούσκο, το Περού, την Μπαρανκουίλα, την Κολομβία και το κύριο διεθνές αεροδρόμιο του Σαντιάγο, αργότερα φέτος.

Μάλιστα, ο όμιλος πρόκειται να αποκτήσει αυτήν την εβδομάδα ποσοστό 23% του αεροδρομίου τις Πίζας στην Ιταλία, προσπαθεί παράλληλα να ολοκληρώσει σχέδιο για την ενοποίηση των αεροδρομίων της Τοσκάνης, με την προσθήκη και του αεροδρομίου της Φλωρεντίας.

Οπως αναφέρουν και τα στελέχη του ομίλου της Corporate America «η αποστολή μας είναι η ανάπτυξη στην Αμερική και την Ευρώπη, με έμφαση στη Μεσόγειο. Εμείς επενδύουμε σε έργα με στόχο τη διατήρηση τους και τον διαχειριστικό τους έλεγχο».

Η Corporate America που έχει έσοδα 1,2 δισ δολ. το χρόνο, δεν έχει χρηματοδοτικές ανάγκες από τις αγορές ομολόγων προς το παρόν. Όπως λέει η εταιρεία, χρησιμοποίησε τα 300 εκατ. δολ. ομολογιακής έκδοσης του 2010 για την ανακαίνιση του αεροδρομίου Ezeiza στο Μπουένος Άιρες και λαμβάνει φθηνή χρηματοδότηση, μέσω δανείων, απ' την Τράπεζα ανάπτυξης της Βραζιλίας BNDES. Παράλληλα αναζητά εταίρο απ' την τοπική αγορά της Χιλής για την από κοινού κατάθεση πρόταση εξαγοράς του αεροδρομίου του Σαντιάγο, με ποσό επένδυσης τουλάχιστον τα 800 εκατ.

Ποιος είναι ο Εντουάρντο Γιουρνεκιάν

Ο Εντουάρντο Γιουρνεκιάν γεννήθηκε στις 4 Δεκεμβρίου του 1932 από Αρμένιους γονείς. Η οικογένεια του είχε εργοστάσιο υφαντουργίας, η οποία άκμασε στην Αργεντινή και έγινε ένας από τις πιο σημαντικούς προμηθευτές της διεθνούς εταιρείας αθλητικών ειδών Puma. Ωστόσο, η εταιρεία -όπως και πολλές άλλες στην Αργεντινή- κατέρρευσε. Ο ίδιος, πάντως, δεν φάνηκε να πτοείται αφού αμέσως αναζήτησε την επόμενη ευκαιρία και το 1988 αγόρασε ένα κανάλι της καλωδιακής τηλεόρασης «Cablevision». Η επένδυσή του γινόταν όλο και πιο προσοδοφόρα και ο Γιουρνεκιάν, το 1994, πούλησε το 51% των μετοχών στη -μέχρι τότε-  δεύτερη μεγαλύτερη επιχείρηση εκμετάλλευσης καλωδιακού δικτύου της Αργεντινής, την Tele - Communications, για 350 εκατομμύρια δολάρια.

Στη συνέχεια ήρθαν οι επενδύσεις στα αεροδρόμια, αλλά και στην Αρμενία.Στις 17 Δεκεμβρίου του 2001, ο Γιουρνεκιάν και η Corporación América υπέγραψε σύμβαση παραχώρησης 30 ετών με την αρμενική κυβέρνηση για τη διαχείριση του Διεθνούς Αερολιμένα Zvartnots, το μεγαλύτερο αεροδρόμιο της Αρμενίας.Μάλιστα, η εταιρεία ξεκίνησε την κατασκευή ενός νέου τερματικού σταθμού που αναβάθμισε το αεροδρόμιο, στα διεθνή πρότυπα . Το συνολικό κόστος του έργου ανήλθε σε 50 εκατομμύρια δολάρια .Παράλληλα, ο Γιουρνεκιάν επένδυσε εκατομμύρια δολάρια στον τομέα μεταποίησης αγροτικών προϊόντων της Αρμενίας.

Το επιχειρηματικό του δαιμόνιο δεν σταμάτησε εκεί, αφού ο Γιουρνεκιάν έχει καταφέρει να δημιουργήσει μια αυτοκρατορία μέσων ενημέρωσης από τις αρχές της δεκαετίας του 1990, ύψους 1 δισ. δολαρίων.

Σήμερα ο Γιουρνεκιάν είναι ο δεύτερος πλουσιότερος άνθρωπος της Αργεντινής με προσωπική περιουσία που το Forbes υπολογίζει στο 1,8 δισ δολ. Η εταιρεία συμμετοχών του δραστηριοποιείται σε πολλούς κλάδους. Μεταξύ άλλων διαχειρίζεται 51 αεροδρόμια στη Λατινική Αμερική και την Ευρώπη, είναι μεγαλομέτοχος της υπηρεσίας ταχυδρομείων της Αργεντινής, εκμεταλλεύεται 250.000 εκτάρια γης για την παραγωγή κρασιού, δημητριακών, και ελαιόσπορου.

Ο ίδιος δεν έχει παντρευτεί, δεν έχει παιδιά και κληρονόμοι του είναι τα ανίψια του. Ηδη, οι Μάρτιν και Χιούγκο Γιουρνεκιάν εργάζονται μαζί του.
iefimerida

Η Ελλάδα «ξαναπληγώνει» τα παιδιά της...

Τέλη του 2010, το 10% του επιστημονικού δυναμικού (120.000 άνθρωποι) βρισκόταν εκτός Ελλάδας * Την τετραετία 2007-2011, οι μετανάστες από την Ελλάδα αυξήθηκαν 73% * 6.000 Ελληνες γιατροί μόνο στη Γερμανία. Ούτε ένας ούτε δύο, αλλά...
χιλιάδες Ελληνες εκφράζουν την πρόθεση να μεταναστεύσουν. Και πολλοί είναι αυτοί που το έχουν ήδη πράξει. Οι περισσότεροι φεύγουν μόνο με μία βαλίτσα στο χέρι. Μόνο και μόνο για να δραπετεύσουν από τη φτώχεια και το κοινωνικό αδιέξοδο που μας επέβαλε το Μνημόνιο.
Δεν έχουν όμως όλοι οι Ελληνες μετανάστες την ίδια τύχη και δυστυχώς σε αρκετές περιπτώσεις η χώρα μας, διά των επίσημων φορέων της στο εξωτερικό, τους γυρνά την πλάτη! Καταγγελίες αναφέρουν πως ορισμένοι αντιμετωπίζονται με τον ίδιο τρόπο που εδώ στη χώρα μας αντιμετωπίζεται ένας φτωχός και άνεργος μετανάστης. 
Από την άλλη, βέβαια, ουκ ολίγοι συμπατριώτες μας κατάφεραν να ανασάνουν οικονομικά με έναν σημαντικό μισθό και σπουδαίες παροχές στη χώρα όπου μετανάστευσαν. Η έρευνα της «Κ.Ε.» είναι αποκαλυπτική. Οσο για τη ζωή μακριά από την πατρίδα, συνήθως έχει γεύση πικρή... 
Στο σταθμό του Μονάχου έχει ξεμείνει ένα ζευγάρι Ελλήνων γύρω στα πενήντα με κάτι βαλίτσες κι ένα ελληνογερμανικό λεξικό. Δεν γνωρίζουν τη γλώσσα. Δεν έχουν πού να μείνουν. Μετανάστες της κρίσης. Απόγνωση... 
 Η Αννα τούς συναντά και σπεύδει να τους βοηθήσει απευθύνοντας έκκληση σε άλλους Ελληνες που έχουν μεταναστεύσει όπως και η ίδια στο Μόναχο. Απευθύνεται και στην ορθόδοξη εκκλησία εκεί. «Κάντε κάτι έτσι ώστε οι άνθρωποι να γυρίσουν στην Ελλάδα, διότι εμείς δεν μπορούμε να κάνουμε απολύτως τίποτα και εδώ δεν υπάρχει κάτι...». Αυτό της είπαν. Της έκλεισαν και το τηλέφωνο. 
Οι Ελληνες μετανάστες όχι μόνον στη Γερμανία -αλλά και σε άλλες χώρες- πολλές φορές αντιμετωπίζονται ως παρίες. Φυσικά όχι όλοι. Η «Κ.Ε.», ανοίγοντας το φάκελο των μεταναστών της κρίσης, έχει πολλές πικρές ιστορίες να διηγηθεί. 
Η Γερμανία παραμένει ο δέκτης του μεγαλύτερου μεταναστευτικού κύματος από την Ελλάδα. Η Ομοσπονδία Στατιστικής Υπηρεσίας πιστοποιεί πως το 2012 εγκαταστάθηκαν εκεί 34.000 Ελληνες ενώ το 2011, 23.800. Πόσοι βρήκαν δουλειά; Αρκετοί. Ωστόσο έχει ενδιαφέρον το στοιχείο του ΟΟΣΑ: το 50% όσων έφυγαν για Γερμανία το 2011, επέστρεψαν πίσω το 2012 ή γιατί δεν βρήκαν δουλειά ή γιατί δεν άντεξαν εκεί. 
Οπως και να 'χει, η Eurostat εκτιμά πως το 2012 ο πληθυσμός της χώρας μας μειώθηκε κατά 5,5%. Τον περασμένο Γενάρη η Ελλάδα βρισκόταν στην τέταρτη θέση μεταξύ των χωρών με τη μεγαλύτερη μείωση πληθυσμού. 
Οι εκτιμήσεις αναφέρουν πως οι Ελληνες «αποχωρήσαντες» την τελευταία τριετία αγγίζουν το 1,4 εκατομμύριο. Οσο γι' αυτούς που θέλουν να φύγουν, οι καταγραφές είναι αποκαλυπτικές. Χαρακτηριστική η επισήμανση σε συνέδριο του επίκουρου καθηγητή Παντείου και γενικού γραμματέα του υπουργείου Εσωτερικών, Αγγελου Συρίγου: «Υπάρχει μια σύγχυση μεταξύ της εκδήλωσης ενδιαφέροντος και της πραγματικής εκροής, ειδικά για την Αυστραλία και τον Καναδά, όπου οι βίζες τους τελευταίους μήνες δεν ξεπερνούν τις 150 για κάθε χώρα, ενώ οι αιτήσεις ξεπέρασαν τις 10.000». Η πρόθεση φυγής έχει καταγραφεί και σε έρευνα της Ε.Ε.: ένας στους τέσσερις Ελληνες θέλει να μεταναστεύσει σε κάποια άλλη ευρωπαϊκή χώρα. 
Εκτός της Γερμανίας κορυφαίοι προορισμοί παραμένουν οι Αμερική, Αυστραλία, Καναδάς, Αλβανία, Τουρκία, Βρετανία, Κύπρος, Ισραήλ, Βέλγιο. Πλέον, όμως, η ατζέντα περιλαμβάνει και Αρμενία, Βραζιλία, Χιλή, Τσεχία, Εκουαδόρ, Γεωργία, Ιαπωνία, Καζακστάν, Μεξικό, Περού, Φιλιππίνες, Βενεζουέλα κ.τ.λ. 
Αυτό που διαπιστώσαμε είναι πως οι Ελληνες αντιμετωπίζονται με τη λογική των «δύο ταχυτήτων» στις νέες πατρίδες και πως όσο το ποσοστό μετανάστευσης αυξάνει τόσο φυτρώνουν σαν τα μανιτάρια «γραφεία ευρέσεως εργασίας στο εξωτερικό» τα οποία δυστυχώς πουλάνε «φύκια για μεταξωτές κορδέλες» ρουφώντας και την τελευταία ελπίδα ενός ανθρώπου που μάχεται να σώσει τη ζωή του. 
Οταν είσαι απελπισμένος και ψάχνεις διαφυγή, μια πινακίδα με την ένδειξη «Βρες δουλειά στο εξωτερικό τώρα», λειτουργεί μεθυστικά. Ρωτάς: Πώς θα βρω δουλειά στο εξωτερικό; Σου απαντούν: «...Αν ενδιαφέρεσθε να δουλέψετε στην Αγγλία, στείλτε το βιογραφικό σας στα αγγλικά στο... για να το προωθήσουμε σε Αγγλους εργοδότες. Δεν χρεώνεστε τίποτε μέχρι να πάρετε την πρώτη σας πληρωμή. Η χρέωση για την εύρεση εργασίας είναι το πρώτο σας μηνιάτικο πληρωτέο σε τρεις μηνιαίες δόσεις για να μη βρεθείτε σε οικονομική δυσχέρεια...» 
Μετανάστες στην καρδιά της Ευρώπης! 
Οι Ελληνες του Βελγίου φτάνουν τους 45.000. Η πολιτική της χώρας, ειδικά τον τελευταίο καιρό, λέγεται πως έχει σκληρύνει κυρίως απέναντι σε Ελληνες και Ισπανούς που φτάνουν άνεργοι στη χώρα. 
 Ο Κωνσταντίνος Σαββανίδης ζει στο Μιλάνο. Η 26χρονη Ρωμίνα Γκιώνη είναι οδοντίατρος και ζει στο Barmouth της Ουαλίας. Η Αναστασία Ουζούνη μετακόμισε στις Βρυξέλλες σκεπτόμενη το μέλλον των παιδιών της Ο Λάζαρος Παναγιωτίδης ζει στις Βρυξέλλες τα τελευταία έξι χρόνια. «Οσοι έρχονται και ψάχνουν για δουλειά αντιμετωπίζονται με ρατσισμό», καταγγέλλει και εξηγεί πως αρκετοί Ελληνες αντιμετωπίζονται απαξιωτικά από τις υπηρεσίες του κράτους: «Οποιος δεν εργάζεται δεν έχει θέση σ' αυτό το κράτος». Οι καταγγελίες του Λ. Παναγιωτίδη είναι σοβαρές. «Σε ένα συμπατριώτη μας του μήνυσαν να φύγει από τη χώρα μέσα σε 30 ημέρες», υποστηρίζει και επισημαίνει: «Αν δεν έχεις δουλειά στις Βρυξέλλες, σε θεωρούν λαθραίο». Τον ρωτάμε αν υπάρχει κάποιου είδους συμπαράσταση από την πρεσβεία μας εκεί. Απαντά: «Κανείς δεν ασχολείται μαζί μας». Και ο ίδιος, όμως, έχει μια πικρή ιστορία να διηγηθεί για τον τρόπο που αντιμετωπίστηκε όχι από Βέλγους, αλλά από Ελληνα εργοδότη στις Βρυξέλλες: «Παλιά δούλευα σε έναν Ελληνα ο οποίος με εκμεταλλεύτηκε. Δούλευα 13 ώρες ημερησίως, ασφάλιση δεν μου έβαζε...» 
Αυτή είναι η μία πλευρά του νομίσματος. Στην άλλη όψη, συναντάμε ιστορίες που περιγράφουν μια διαφορετική πραγματικότητα. Ογκολόγος, που εργαζόταν σε ελληνικό πανεπιστημιακό νοσοκομείο και οι αποδοχές του, μετά τις περικοπές, ήταν κάτω του χιλιάρικου, έστειλε τα χαρτιά του για πρόσληψη στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο στην Αμβέρσα (στη φλαμανδόφωνη περιοχή). Πλέον αμείβεται εκεί με μισθό 8.000 ευρώ. Για να ξεκινήσει, του βρήκανε σπίτι και του έδωσαν προθεσμία έξι μηνών για να μάθει τη γλώσσα (φλαμανδικά). Στο μεταξύ, πληρωνόταν. 
 Κάτοικος από τα προάστιο Βολουβέ (ακριβή περιοχή λίγο έξω από τις Βρυξέλλες) αναφέρει: «Οταν φτάνεις εδώ, καταθέτεις τα χαρτιά σου στο δήμο και κάνεις αίτηση. Κατόπιν έρχεται η αστυνομία να πιστοποιήσει πού μένεις (ο αστυνομικός που ήρθε σε εμένα, έπαιρνε μισθό 4.000 ευρώ). Αν και το Βολουβέ είναι ακριβή περιοχή (ενοίκιο σπιτιού 120 τ.μ. κοστίζει γύρω στα 1.300 ευρώ), για ρεύμα, ζεστό νερό και θέρμανση πληρώνεις συνολικά 150 ευρώ μηνιαίως». Οταν αυτός ο άνθρωπος άνοιξε λογαριασμό στην τράπεζα, πληροφορήθηκε πως αυτόματα εστάλη αίτημα στην Αθήνα ώστε να πιστοποιηθεί μέσω «πόθεν έσχες» ότι τα χρήματα που κατέθεσε στο λογαριασμό δεν είναι προϊόν «ξεπλύματος». 
Πέρα από τις παροχές, όμως, υπάρχουν και αρκετές «παραφωνίες». Για παράδειγμα, όπως χαρακτηριστικά μας ανέφερε μια Ελληνίδα στις Βρυξέλλες, «τα βιβλία του Οργανισμού Εκδόσεως Διδακτικών Βιβλίων τα πληρώνουμε χρυσάφι στο βιβλιοπωλείο». Οταν η γυναίκα διαμαρτυρήθηκε στο υπουργείο «μα γιατί δεν στέλνετε δωρεάν τα βιβλία στα τρία ελληνικά σχολεία στο Βέλγιο;», ενημερώθηκε πως το υπουργείο στέλνει βιβλία δωρεάν! Αλλά τι; Εχασαν το δρόμο για το σχολείο και κάποιος τα μάζεψε και τα πουλούσε ακριβά στα βιβλιοπωλεία; Μετά την καταγγελία της, πάντως, τα βιβλία του ΟΕΔΒ ξαναβρήκαν τον... δωρεάν δρόμο τους. 
 «Δεν το έβαλα στα πόδια» 
Η Αναστασία Ουζούνη, δημοσιογράφος για είκοσι χρόνια στην τηλεόραση του Antenna, μητέρα δύο παιδιών (5 και 6 ετών), μετανάστευσε πριν από μερικούς μήνες με την οικογένειά της στις Βρυξέλλες. 
«Με κλάματα μπήκα στο γραφείο του Γ. Παπαδάκη να του ανακοινώσω ότι θα αποχωρήσω από την εκπομπή επειδή αποφασίσαμε με το σύζυγό μου, Ανδρέα Μηλιώνη, να μεταναστεύσουμε οικογενειακώς. Με βουρκωμένα μάτια με αγκάλιασε και μου ευχήθηκε καλή επιτυχία στο νέο μας ξεκίνημα». 
* Γιατί αποφασίσατε να φύγετε; 
- Σκεφτόμουν το μέλλον των παιδιών μου. Την πτώχευση της Ελλάδας τη βίωνα καθημερινά μέσα από τη δουλειά μου. Δεν το έβαλα στα πόδια! Πονάω την πατρίδα μου και στεναχωριέμαι. Πώς την κατάντησαν έτσι; 
* Η δυσκολότερη στιγμή; 
- Οταν πήγα στο αεροδρόμιο, νόμιζα ότι ζούσα σε ελληνική ταινία: οικογένειες να μεταναστεύουν, γονείς να αγκαλιάζουν τα παιδιά τους και να κλαίνε. Μέσα σ' όλους κι εμείς. Στην ίδια κατάσταση. 
Ο σύζυγός της εργάζεται στις Βρυξέλλες, εκείνη όχι ακόμη. 
* Τι γίνεται με τις παροχές; 
- Για ποια ενωμένη Ευρώπη μιλάμε όταν ο βασικός μισθός στο Βέλγιο είναι 1.500 ευρώ, δηλαδή τρεις φορές πάνω από την Ελλάδα; Το επίδομα ανεργίας το λαμβάνουν για τρία χρόνια. Το εισόδημα από την ακίνητη περιουσία δεν φορολογείται σε φυσικά πρόσωπα κι άλλα πολλά. Το ποσοστό ανεργίας στις Βρυξέλλες αγγίζει το 7,3%. Πλέον, οι Ελληνες στο Βέλγιο φτάνουν τους 45.000. 
«Μετακινούμενη γενιά»! 
Τον περασμένο Σεπτέμβρη ένας πιτσιρικάς από τη Βόρεια Ελλάδα που μόλις είχε κλείσει τα 18, μάζεψε τα πράγματά του για το Ρέικιαβικ της Ισλανδίας, τη βορειότερη πρωτεύουσα του κόσμου. Σκοπός του να βρει δουλειά για να μπορέσει να βοηθήσει τη μητέρα του και τη μικρή του αδελφή. Στο Ρέικιαβικ ζουν μόλις είκοσι Ελληνες. Για τον Γιώργο στην αρχή ήταν δύσκολα. Με τη βοήθεια, όμως, των υπόλοιπων Ελλήνων εκεί άρχισε να τα καταφέρνει. 
Η 26χρονη Ρωμίνα Γκιώνη είναι οδοντίατρος. Από τον Πειραιά μετανάστευσε στο Barmouth της Ουαλίας. Το See Youtharound κατέγραψε την ιστορία της στο πλαίσιο ενός διεθνούς project για τη «μετακινούμενη γενιά». 
* Πώς η ελληνική κρίση επηρεάζει τη ζωή σου στη Βρετανία; 
- Δεν την επηρεάζει. Οι άνθρωποι εδώ μας ρωτάνε μερικές φορές για την κρίση πολύ τυπικά. Στην ουσία δεν τους ενδιαφέρει. Η μόνη διαφορά στη ζωή μας λόγω της κρίσης είναι ότι συναντάμε Ελληνες πολύ συχνά γενικά στην Αγγλία. 
Ελληνικές αξίες 
Ο Κωνσταντίνος Σαββανίδης ζει στο Μιλάνο και μέσω του διεθνούς project New Diaspora επισημαίνει μεταξύ άλλων: «Δεν είμαστε μετανάστες. Δεν είμαστε διασπορά. Είμαστε Ελληνες που ζουν σε μια πολιτιστική σύνθεση βασισμένη σε ελληνικές αξίες, που ονομάζεται Ευρώπη». 
Ιδρυτής του New Diaspora είναι ο σκηνοθέτης Νίκος Σταμπουλόπουλος. Είναι ο δημιουργός μιας εξαιρετικής πλατφόρμας στο Διαδίκτυο όπου καταγράφει τις προσωπικές ιστορίες ανθρώπων που μετανάστευσαν. Μετανάστης και ο ίδιος από το 2009. Ζει στο Αμστερνταμ της Ολλανδίας. 
«Μητέρα Πατρίδα» 
Εάν δεν αντέχεις άλλο να ζεις σ' αυτή τη χώρα, σκέψου καλά και προετοίμασε το μεγάλο βήμα. Μην περιμένεις πολλά από την επίσημη πολιτεία και δεν λαϊκίζω. Τώρα, αν θες κάποιος να σου ευχηθεί, αρκεί να μπεις στο site της Γενικής Γραμματείας Απόδημου Ελληνισμού και να τυπώσεις κάτι για να 'χεις να διαβάζεις στο αεροδρόμιο... 
«Η ΓΓΑΕ εύχεται στους ανωτέρω Ελληνες πολίτες όπως επιστρέψουν το ταχύτερο στη Μητέρα Πατρίδα, χρησιμοποιώντας τις γνώσεις και την εμπειρία που θα αποκτήσουν στο εξωτερικό προς όφελος της Γενέτειρας και αφιερώνοντας τις πνευματικές και υλικές δυνάμεις τους υπέρ του συνόλου»... 
Ο επίλογος από ένα μετανάστη της κρίσης: «Σε κανέναν δεν θα λείψει το ελληνικό κράτος. Σ' όλους όμως θα λείψει η Ελλάδα»!

enet.gr

Τζαφάρ: ένα συγκινητικό Ελληνικό φιλμ κατά του ρατσισμού

Μέσα σε δύο μόλις λεπτά, όσο διαρκεί δηλαδή αυτή η ταινία μικρού μήκους, ακούγονται με τον πιο απλό και συγκινητικό τρόπο όλα όσα πρέπει να ειπωθούν για τον ρατσισμό.

Στο «Τζαφάρ» της Νάνσυ Σπετσιώτη  πρωταγωνιστούν οι Ναταλία Δραγούμη, Νίκος Ψαρράς, Βλαδίμηρος Κυριακίδης, Waseem Aktar, Χαρά Τσιόνγκα, Γεωργία Κατσικονούρη.

Ο πιο εντυπωσιακός Χριστουγεννιάτικος στολισμός σπιτιού στην Ελλάδα!

Η γιορτή των Χριστουγέννων αδιαμφισβήτητα είναι γιορτή χαράς για μικρούς και μεγάλους!

Ο πιο εντυπωσιακός Χριστουγεννιάτικος στολισμός σπιτιού στην Κοζάνη!

Το μεγαλείο της γιορτής των Χριστουγέννων πέραν της Θρησκευτικής κατάνυξης που προσφέρει στις ψυχές όλων μας, είναι για τους περισσότερους μία γιορτή αγάπης και προσφοράς.

Η διάθεση όλων αλλάζει με τη μαγική εκείνη στιγμή που καρτερικά περιμένεις να στολίσεις το σπίτι σου.

Φέτος, παρατηρήσαμε ελάχιστα στολισμένα σπίτια, σε σχέση με άλλες χρονιές, κάτι που αντικατοπτρίζει την όλη κατάσταση που επικρατεί.

Εμείς μέσα σε όλο το κλίμα των Χριστουγέννων εντοπίσαμε τον πιο εντυπωσιακό Χριστουγεννιάτικο στολισμό σπιτιού – κατά τη γνώμη μας – και σας παρουσιάζουμε το φωτογραφικό υλικό που απαθανατίσαμε!

Πηγη: kozanilife.gr

Ενας μύθος για τους Έλληνες και τους Κινέζους. Μια ιστορία που αξίζει να γνωρίζετε

Η παρακάτω παραβολή βρίσκεται στο Κολοσσιαίο έργο μεταφυσικού περιεχομένου, το «Μαθναβί» γραμμένο από τον Πέρση ποιητή και δάσκαλο Θεολογίας Τζελαλεντίν Ρουμί το 1273. Στην Ιστορία αυτή απεικονίζεται η διαφορά μεταξύ θεολογικής και μυστικιστικής σκέψεως ανάμεσα στους δυο κορυφαίους πολιτισμούς των Ελλήνων και των Κινέζων. 

¨Αν θες μια παραβολή της κρυμμένης γνώσης, πες την ιστορία των Ελλήνων και των Κινέζων.

-Είμαστε οι καλύτεροι καλλιτέχνες, είπαν οι Κινέζοι. 

-Κι όμως εμείς υπερέχουμε! Είπαν οι Έλληνες. 

Θα διαγωνιστείτε, είπε ο Σουλτάνος, και τότε θα δούμε ποιος έχει δίκιο στον ισχυρισμό του. 

Παραχωρήσατε μας ένα ορισμένο δωμάτιο και ένα άλλο στους Έλληνες είπαν οι Κινέζοι. 

Τα δωμάτια ήταν απέναντι πόρτα με πόρτα. Οι κινέζοι ζήτησαν από το βασιλιά εκατό χρώματα. Έτσι ο πλούσιος μονάρχης άνοιξε το θησαυροφυλάκιο του και κάθε μέρα οι Κινέζοι έπαιρναν από την επιχορήγηση του τα χρώματα τους. 

Για τη δική μας δουλειά χρώματα και αποχρώσεις δεν είναι κατάλληλα, είπαν οι Έλληνες. Αυτό που θέλουμε είναι να απαλλαγούμε από τη σκουριά. Και βάλθηκαν να γυαλίσουν το δωμάτιο.Υπάρχει ένας δρόμος από το πολύχρωμο στο άχρωμο. Το χρώμα είναι σαν τα σύννεφα, το φεγγάρι είναι άχρωμο. Οποιαδήποτε ακτινοβολία και λαμπρότητα βλέπουμε στα σύννεφα, ας είμαστε σίγουροι ότι προέρχονται από τα άστρα το φεγγάρι και τον Ήλιο. 

Μόλις τέλειωσαν οι Κινέζοι τη δουλειά τους άρχισαν να χτυπούν τύμπανα από την χαρά τους. Ο Βασιλιάς ήρθε μέσα και είδε τις εικόνες τους και από τη στιγμή που αντίκρισε αυτό το θέαμα έχασε το μυαλό του. 



Μετά προχώρησε προς το δωμάτιο των Ελλήνων, που μόλις τον είδαν τράβηξαν την κουρτίνα που χώριζε τα δυο δωμάτια, έτσι ώστε τα καταπληκτικά έργα των Κινέζων αντικατοπτρίστηκαν πάνω στους τοίχους , που τους είχαν βγάλει τη σκουριά και τους είχαν γυαλίσει. Όλα εκείνα που ο βασιλιάς είχε δει στο δωμάτιο των κινέζων φαίνονταν καλύτερα εδώ. Τόσο καλύτερα που τα μάτια του πετάχτηκαν έξω από τις κόγχες τους!

Οι Έλληνες πατέρα μου, είναι οι Σούφι χωρίς επαναλήψεις, βιβλία και διαβάσματα και όμως έχουν ελευθερώσει τα στήθη τους από την πλεονεξία, την απληστία, την φιλαργυρία και την κάκια. Η αγνότητα του καθρέφτη είναι χωρίς άλλο η καρδιά που δέχεται αμέτρητες εικόνες. Η αντανάκλαση κάθε εικόνας λάμπει για πάντα στην καρδιά και μόνον. Και κάθε νέα εικόνα που εισχωρεί στην καρδιά προβάλλεται, απαλλαγμένη από κάθε ατέλεια. 

Αυτοί που έχουν καθαρίσει την καρδιά τους έχουν ξεφύγει από τα αρώματα και τα χρώματα. Κάθε λεπτό, κάθε στιγμή ατενίζουν την ομορφιά¨ 

Πηγή: Οι Διδάσκαλοι του Γκουρτζίεφ-Raphael Lefort, εκδόσεις:Πύρινος κόσμος

Βρίσκουν ελκυστική για επενδύσεις την Ελλάδα

Η καναδική χρηματοπιστωτική εταιρεία Fairfax εξετάζει τη δυνατότητα και άλλων επενδύσεων στην Ελλάδα, δήλωσε ο επικεφαλής της Πρεμ Γουάτσα

Η καναδική χρηματοπιστωτική εταιρεία Fairfax εξετάζει και άλλες επενδυτικές ευκαιρίες στην Ελλάδα, δήλωσε ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλός της Πρεμ Γουάτσα, σε συνέντευξη που έδωσε στο Reuters.

"Μας αρέσει η Ιρλανδία και η Ελλάδα", δήλωσε, προσθέτοντας ότι ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς κάνει πολύ καλή δουλειά.

"Έχουμε κάνει πολλές επενδύσεις σε μετοχές στην Ελλάδα και την Eurobank Properties… και φυσικά κοιτάζουμε και για άλλες ευκαιρίες στην Ελλάδα", δήλωσε ο κ. Γουάτσα, αρνούμενος να σχολιάσει αν ενδιαφέρεται ειδικά να επενδύσει στην Eurobank.

Η Fairfax ανακοίνωσε τον Οκτώβριο την αύξηση της συμμετοχής της στην εταιρεία ακινήτων Eurobank Properties από το 19% στο 41%.

Η καναδική εταιρεία έχει αναφερθεί ως πιθανός επενδυτής στην Eurobank, που είναι μητρική της Eurobank Properties, αναφέρει το δημοσίευμα του Ρόιτερ.

Ο κ. Γουάτσα διαχειρίζεται το χαρτοφυλάκιο της Fairfax, ύψους 23,3 δισ. δολαρίων, το 30% του οποίου είναι σε μετρητά, όπως δήλωσε στο Ρόιτερ.

Πηγή: ΑΠΕ - ΜΠΕ

Κ.Π.ΚΑΒΑΦΗΣ

• Ο κορυφαίος, διεθνής ποιητής Κ.Π. Καβάφης από την Τρίτη 15 Οκτωβρίου “μιλάει” στους κατοίκους της Αθήνας

#

Στην Ελλάδα τίποτα δεν είναι ....μυστικό.

Ως οργάνωση με στρατιωτική δομή που συνυπήρξε με το πολιτικό σκέλος του κόμματος και απειλούσε τους θεσμούς και το Πολίτευμα περιγράφει την Χρυσή Αυγή ο αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου, κ. Χαράλαμπος Βουρλιώτης, την συγκρότηση της οποίας τοποθετεί χρονικά το 1987.

Με μια γρήγορα ανάγνωση, αυτό που εντυπωσιάζει είναι ότι πρόκειται ουσιαστικά για ένα αρκετά σύντομο νομικό κείμενο το οποίο όμως καταλήγει με απόλυτη βεβαιότητα στο ότι η Χρυσή Αυγή εμπίπτει στις διατάξεις του άρθρου 187 του Ποινικού Κώδικα περί εγκληματικής οργάνωσης.

Νομίζουμε  ότι θα ακολουθήσει μια αρκετά ενδιαφέρουσα νομική μάχη, ήδη άρχισαν τα όργανα από μερικούς νομικούς, αν και πιστεύουμε  ότι ο χρόνος θα λειτουργήσει κατά των συλληφθέντων καθώς καθημερινά βλέπουν το φως της δημοσιότητας ολοένα και περισσότερα επιβαρυντικά στοιχεία.

Όλα αυτά πάντως είναι αρκετά καινούργια για την ελληνική έννομη τάξη και χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή από τους δικαστές αλλά κι από όσους τοποθετούνται δημοσίως για το θέμα, ανεξάρτητα από την ιδιότητα τους.

TUI: Στους 3 κορυφαίους προορισμούς παγκοσμίως η Ελλάδα

Ο μεγαλύτερος ταξιδιωτικός οργανισμός στον κόσμο, η TUI Travel ανέλυσε τα στοιχεία που συγκέντρωσε από τις 13 χώρες που εξάγουν τουρισμό στην Ευρώπη και σύγκρινε τις ομοιότητες και τις διαφορές που προέκυψαν, σχετικά με τις κρατήσεις των καλοκαιρινών διακοπών.

Η εταιρεία μελέτησε τις κρατήσεις σε Αγγλία, Ιρλανδία, Γερμανία, Πολωνία, Βέλγιο, Δανία, Ελβετία, Αυστρία, Κάτω Χώρες, Σουηδία, Νορβηγία, Φινλανδία, Γαλλία και Ρωσία και ανέδειξε τους κορυφαίους προορισμούς διακοπών, τη μέση διάρκεια παραμονής και την αγαπημένη εποχή του χρόνου για ταξίδια.

Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι κορυφαίοι προορισμοί διακοπών για την Αγγλία και την Ιρλανδία το καλοκαίρι του 2013 ήταν η Τουρκία, η Ελλάδα και οι Βαλεαρίδες νήσοι, με το Μεξικό να αναδεικνύεται ο πιο δημοφιλής προορισμός για ταξίδια μεγάλων αποστάσεων.

Η έρευνα αποκάλυψε επίσης ότι οι καταναλωτές σε Ηνωμένο Βασίλειο και Ιρλανδία ήταν μεταξύ των πρώτων που έκαναν κράτηση, μαζί με εκείνους από την Ελβετία και τη Γερμανία, ενώ οι Ρώσοι ήταν οι τελευταίοι. Η μέση διάρκεια διακοπών σε όλες τις αγορές προέλευσης διαπιστώθηκε ότι ήταν εννέα ημέρες, με τους Γάλλους να κάνουν τα συντομότερα διαλείμματα (επτά ημέρες) και τους Ολλανδούς τα μεγαλύτερα (11 ημέρες).Ο μέσος όρος για τους ταξιδιώτες σε Ηνωμένο Βασίλειο και Ιρλανδία είναι δέκα ημέρες.

Ο Johan Lundgren, αναπληρωτής διευθύνων σύμβουλος της TUI Travel, σχολίασε: “Η έρευνα μας έχει δώσει την πραγματική εικόνα για τις βασικές ομοιότητες και τις διαφορές μεταξύ των αγορών. Ο εντοπισμός των τάσεων των διακοπών για το 2013 βοηθά στο να διασφαλιστεί η καλύτερη γνώση μας για τους πελάτες μας και η προσαρμογή των διακοπών, ώστε να έχουν την καλύτερη δυνατή εξυπηρέτηση”.

Το Θηλυπρεπές Έθνος των Ελλήνων Μέρος Β'

Στο Α' μέρος παρατέθηκαν αποσπάσματα από τις πηγές που πραγματεύονται ένα στερεότυπο των μέσων χρόνων για τους Έλληνες: πως αυτοί είναι ακατάλληλοι για πόλεμο, αδύναμοι, θηλυπρεπείς.

Σε αυτή τη δημοσίευση θα προσπαθήσουμε να προσεγγίσουμε τους λόγους που οδήγησαν σε αυτήν την εντύπωση τους λαούς της ανατολής, αλλά κυρίως της δύσης.

Για να φθάσουμε σε κάποιες απαντήσεις, θα πρέπει να εξετάσουμε αδρά την κοινωνία και το στρατό στο Βυζάντιο, καθώς και τις διαφορές με τους γειτονικούς λαούς και τους λαούς της Δύσης την ίδια περίοδο.

θρησκεία

  Ως γνωστόν, το κυρίαρχο στοιχείο της βυζαντινής κοινωνίας, το απόλυτο μέτρο και η κινητήριος δύναμη για το καθετί και τον καθένα -από την ίδια την αυτοκρατορία, ως και τον τελευταίο της υπήκοο- ήταν η Θρησκεία.

  Ο ορθόδοξος χριστιανισμός δε θα μπορούσε να αφήνει ανεπηρρέαστη την αντίληψη του λαού για τον πόλεμο. Η στάση της εκκλησίας απέναντι στο στρατό, θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί με τον όρο "ανοχή". Η ανθρωποκτονία, ακόμη και εχθρού της Πίστης, θεωρείται φοβερόαμάρτημα. Ο μέγας Βασίλειος πρότεινε αποχή από τη Θεία Ευχαριστία για 3 έτη στο στρατιώτη για κάθε φόνο εχθρού στη μάχη (!) [1] Βέβαια το πιθανότερο είναι πως η νηστεία περιοριζόταν σε ξηροφαγία και υδροποσία κατά τη μοναστική ορολογία (απαγόρευση βρώσης κρέατος και πόσης κρασιού), καθώς διαφορετικά θα έπεφτε σημαντικά η μαχητική ικανότητα του στρατεύματος. [2] Κι έτσι όμως, θα μπορούσαμε να υποθέσουμε, πως ο βυζαντινός στρατός ήταν ένας στρατός υπό μόνιμη νηστεία!

  Επιπλέον, στο Βυζάντιο δε νομιμοποιήθηκε ποτέ από την εκκλησία ο "Ιερός Πόλεμος", όπως έγινε με το Τζιχάντ στην Ανατολή και τις Σταυροφορίες στη Δύση. Δυο προσπάθειες από το Νικηφόρο Φωκά [3] και τον Ιωάννη Βατάτζη για θεσμοθέτηση της άφεσης αμαρτιών των στρατιωτών που πέφτουν στη μάχη βρήκαν τη σθεναρή αντίδραση του Πατριάρχη.

  Τέλος, είναι σημαντικό να σημειώσουμε για την επίδραση της Θρησκείας στο στερεότυπο του απόλεμου Έλληνα, την έκταση που είχε πάρει το φαινόμενο του μοναχισμού. Σύμφωνα με τους μετριοπαθέστερους υπολογισμούς, κατά τη μεγάλη ακμή της Αυτοκρατορίας στα 1000 μΧ, το 10% και πλέον του πληθυσμού βρισκόταν στα μοναστήρια. [4] (άλλοι ανεβάζουν τον ποσοστό ακόμη και στο 1/3-1/2) Περιττό δε να αναφερθεί πως οι μοναχοί στην Ανατολή δε στρατεύονταν, σε αντίθεση με τους δυτικούς, οι οποίο πήραν μέρος στις σταυροφορίες και προκάλεσαν μάλιστα φρίκη στους Ρωμιούς που θεωρούσαν αδιανόητο ένα αιματοβαμμένο χέρι να μεταδίδει τη Θεία Κοινωνία!

κοινωνία-οικονομία

  Αυτές οι απόψεις έθεταν τον Στρατιώτη σε μια ιδεολογική "γκρίζα ζώνη". [5] Για την εκκλησία και κατά συνέπεια για την κοινωνία ο στρατιώτης ήταν κάτι σαν "αναγκαίο κακό" και σίγουρα δεν εκπλήρωνε τα ιδανικά της βυζαντινής κοινωνίας, στα οποία δεν περιλαμβάνονταν σε πολύ υψηλή θέση κατάταξης η ανδρεία και η γενναιότητα, αλλά μάλλον η αγιότητα και η προσπάθεια σωτηρίας της ψυχής. Δεν προξενεί εντύπωση λοιπόν, πως οι πολίτες από τον 3ο-4ο αιώνα ακόμη απέφευγαν με κάθε μέσο τη στράτευση, κάποτε μάλιστα κόβοντας τον αντίχειρά τους ωστέ να θεωρηθούν ανίκανοι για το στρατό. Αργότερα φυσικά, προτιμούσαν απλούστερες μεθόδους - κυρίως την εξαγορά της θητείας. 
  Εξαίρεση εν μέρει και κατά τόπους, αποτελεί η εποχή της ανάπτυξης των θεμάτων 8ος-10ος αιώνας. Τότε, και κυρίως στις επαρχιακές περιοχές της Μικράς Ασίας, οι μικροκαλλιεργητές-στρατιώτες, καθώς και οι "δυνατοί" της επαρχίας απομακρύνθηκαν από τον κλασικό ιδεολογικό προσανατολισμό της Αυτοκρατορίας και χωρίς φυσικά να απωλέσουν τη θρησκευτικότητά τους, αφοσιώθηκαν και ύμνησαν ακόμη τη στρατιωτική ζωή. Ο κύκλος των ακριτικών τραγουδιών το επιβεβαιώνει πέρα από κάθε αμφιβολία.

  Σε αυτό το σημείο, μπορούμε κατά κάποιο τρόπο να δούμε πως συνέκλιναν οι κοινωνίες του Βυζαντιου με της Δύσης- η άτυπη φεουδαρχίακαι ο θεσμός των θεμάτων παρήγαγαν τοπάρχες και ακρίτες, ενώ αντίθετα η ισχυρή κεντρική διοίκηση της Κωνσταντινούπολης στηρίχθηκε σε πλήθος μισθοφόρων για τη στήριξη και τους επιθετικούς πολέμους της.

Οι δυνατοί των επαρχιών, όπως και οι ακρίτες έμοιαζαν περισσότερο με τους αντίστοιχους δυτικούς ιππότες, παρά με την αριστοκρατία των πόλεων, που μπορεί και να διέθετε κλασσική παιδεία ή να διήγε τρυφηλό βίο, δείγματα θηλυπρέπειας στα μάτια ενός άξεστου φεουδάρχη.

τακτική-στρατηγική

  Τέλος, θα πρέπει να εξετάσουμε τη στρατηγική και την τακτική στο Βυζάντιο και την εικόνα που έδιναν στους ξένους.

  Ο Λέων ο Στ' ξεκινά να γράφει το πολεμικό του εγχειρίδιο (Τακτικά) με τη φράση: "πρέπει πάντα να προτιμούμε την ειρήνη πάνω απ'όλα και να απέχουμε από τον πόλεμο". [6] Αντί για τον πόλεμο χρησιμοποιούνταν η διπλωματία,η δωροδοκία, ο προσηλυτισμός, οι απόδοση τίτλων, η πληρωμή χρημάτων ή δώρων, η παρακίνηση μιας φυλής εναντίον μιας άλλης. [7]

Για παράδειγμα, οι σταυροφόροι θεώρησαν ύπουλη την συνεννόηση του αυτοκράτορα με τους Τούρκους για την αναίμακτη παράδοση της Νίκαιας, ενώ αυτοί πολιορκούσαν την πόλη.

  Και όταν όμως αποφασιζόταν ο πόλεμος, θα έπρεπε να αποφεύγεται πάση θυσία η μάχη εκ παρατάξεως. Σύμφωνα με το Μαυρίκιο το ρίσκο ήταν ιδιαίτερα μεγάλο, οπότε η μάχη θα πρεπε να δίνεται μόνο όταν εξασφαλιστούν όλες οι προϋποθέσεις υπεροχής, ώστε να είναι σχεδόν σίγουρη η νίκη. Πλήθος στρατηγημάτων προτείνονταν για την εξαπάτηση του εχθρού πριν τη σύγκρουση, αλλά και κατά τη διάρκεια αυτής.

  Στο πεδίο της μάχης, σε αντίθεση με το δυτικό ιππότη που βασιζόταν στην ορμητική του επέλαση και την ατομική ανδρεία, κύρια επιδίωξη για το Ρωμαίο στρατηγό ήταν η ευταξία. Ο Βασίλειος ο Β' έδινε αυστηρές οδηγίες κανείς στρατιώτης να μην υπερβαίνει την πρώτη γραμμή - οι παραβάτες θα τιμωρούνταν αυστηρά, ακόμη κι αν είχαν διακριθεί στη μάχη. [8] Ο Μανουήλ Κομνηνός, όταν 16 χρονών έλαβε μέρος σε μάχη, κάλπασε με θάρρος και ενθουσιασμό εναντίον του εχθρού μπροστά από τις γραμμές. Γι'αυτήν του την απερισκεψία μαστιγώθηκε στο παλάτι από τον ίδιο τον πατέρα του, που του απαγόρευσε να κάνει ξανά κάτι παρόμοιο. [9] Ένα ρωμαϊκό στράτευμα δρούσε -ιδανικά έστω- ως σύνολο, σαν ένας σύγχρονος στρατός. Αντίθετα, ένας δυτικός στρατός του Μεσαίωνα βασιζόταν στην ομάδα κρούσης των ιπποτών και την ατομική τους αξία. Χωρίς αμφιβολλία, αυτή η διαφορά φιλοσοφίας στη μάχη αντικατοπτρίζει την κοινωνική διαφορά της αυτοκρατορίας από τις φεουδαρχίες της Δύσης της εποχής.

  Ο ρωμαϊκός στρατός, επιπλέον περιλάμβανε πλήθος διαφορετικών μονάδων με διαφορετική αποστολή από την ευθεία επέλαση των καταφράκτων. Η χρήση ιπποτοξοτών για παράδειγμα, γνώρισμα των ανατολικών λαών και σε ευρείας κλίμακας χρήση και από την Αυτοκρατορία, φάνταζε το λιγότερο "άνανδρη" στο Φράγκο σταυροφόρο ή το Νορμανδό καβαλλάριο. Στις "ύπουλες" τακτικές περιλαμβάνονταν η ψεύτικη υποχώρηση, το πάρθιον βέλος και πλήθος άλλων.

Με αυτές τις τακτικές και στρατηγικές, κατόρθωσε να επιβιώσει η Αυτοκρατορία εν μέσω δεκάδων βάρβαρων φυλών και επιθετικών βασιλείων για χίλια και πλέον χρόνια.

  Για όλους αυτούς τους λόγους λοιπόν, δημιουργήθηκε στα μάτια του δυτικού ανθρώπου του Μεσαίωνα το στερεότυπο του απόλεμου, θηλυπρεπούς Έλληνα. 

  Τόσο η ρωμαϊκή κοινωνία, όσο και ο ρωμαϊκός στρατός παρουσίαζαν μια εικόνα σαφώς πιο σύνθετη και σαφώς διαφορετική από αυτή των δυτικών (και κάποιων ανατολικών) βασιλείων, τουλάχιστον ως και τις σταυροφορίες.

  Όπως αποδείχθηκε όμως από τις ατέλειωτες στρατιωτικές επιτυχίες 10 αιώνων, καθώς και τις στρατειές των γενναίων προσώπων που έδωσαν και τη ζωή τους για τα ιδανικά τους, δεν έλειψε σε καμία χρονική περίοδο η ανδρεία από την Αυτοκρατορία των Ρωμιών, με αποκορύφωμα ίσως την τελευταία πράξη της ένδοξης πορείας της στο χρόνο- την Άλωση του 1453.

*

«Μὰ τὸν κὺρ ἥλιον τὸν γλυκύν, μὰ τὴν γλυκεῖαν του μάννα,
ἐψὲς ἐξεδιαλέχθημεν κἂν ἑκατὸν χιλιάδες,
ὅλοι καλοὶ καὶ ἐκλεκτοὶ πρασινοσκουταρᾶτοι,
ἔναι καὶ ἄνδρες δυνατοὶ οὐδὲ χιλίους φοβοῦνται,
οὐδὲ χιλίους, οὐδὲ μυρίους, οὐδὲ ὅσοι τοὺς ἀπαντήσουν».
Πτερνιστηρέαν τὸν μαῦρον του, ἄνω εἰς βουνὶν ἀνέβη,
φουσσᾶτον εἶδεν κ᾿ ἐγνώμιασεν ἀριφνισμὸν οὐκ ἔχει.
Καὶ τότε πάλε τὸ παιδὶν ανογᾶται, λέγει:
«Ἂν τοὺς πηδήσω ἀρμάτωτους, πάντα καυχᾶσθαι θέλουν,
ὅτι τοὺς ηὗρα ἀρμάτωτους καὶ ἐπῆρα τους τὴ πρόβαν».
Στριγγιὰν φωνὴν ἐλάλησεν, ὅσον καὶ ἂν ἐδύνετον:
«Σαρακηνοί, ἀρματώνεσθε, σκυλιὰ μαγαρισμένα,
λουρικωθῆτε γλήγορα,
εἰς ἀπιστίαν μὴ τό ῾χετε ὅτι ἀπέρασεν ὁ Ἀρμούρης
ὁ Ἀρμουρόπουλος, τοῦ Ἀρμούρη ὁ υἱός, ὁ ἀρεύστης, ὁ ἀνδρειωμένος»

άσμα του Αρμούρη - ακριτικό 

*

ΠΗΓΕΣ-ΑΝΑΦΟΡΕΣ:

[1] Βασίλειος, επίσκοπος Καισάρειας, 188, 13, σ.130

[2] Timothy Dawson, Byzantine Infantryman 900-1204, p.42-3, Osprey Publishing 2007

[3] Κόλια-Δερμιτζάκη, διατριβή "Βυζαντινός Ιερός Πόλεμος" σ.130-2

[4] Peter Charanis, The Monk as an Element of Byzantine Society, Dumb. Oaks Papers N.25 1971
[5] Timothy Dawson, Byzantine Infantryman 900-1204, p.42-3, Osprey Publishing 2007
[6] Λεων Στ', Τακτικά, Προοίμιον στ.1-2
[7] George T. Dennis, Byzantines in battle, p.1 (165)
[8] Μιχαήλ Ψελλός, Χρονογραφία, Ι 33
[9] Νικήτας Χωνιάτης, Ιστορία J-L ,van Dieten, Berlin, p.35

EIKONEΣ:

1. Ο θρίαμβος της Ορθοδοξίας, π.1400, Βρετανικό Μουσείο

2. Όργωμα, μικρογραφία 11ου αι., Άγιο όρος

3. Σχέδιο τακτικών ελιγμών ιπποτοξοτών

4. Μάχη, Φυλλάδα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, π.1350, Βενετία

5. Άγιος Μερκούριος, τοιχογραφία, 14ος αι.

via