H Coca-Cola δεν έχει πίσω της μεγάλη ιστορία μόνο ως προς το… μυστικό του περιεχομένου της αλλά παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον και ως προς το γυάλινο «περιτύλιγμά» της, δηλαδή το διάσημο μπουκάλι της. Το 1915 η Coca-Cola Company αποφάσισε να προχωρήσει σε έναν διαγωνισμό «για το ποιος θα μπορούσε να δημιουργήσει το καλύτερο σχέδιο για τα μπουκάλια εμφιάλωσης του προϊόντος». Ήθελαν ένα σχέδιο που θα μπορούσε να είναι εύκολα αναγνωρίσιμο, ακόμη και στο σκοτάδι μόνο με την αφή ή αν σπάσει.
Έτσι, ο Harold Hirsch, ένας δικηγόρος της εταιρείας, ξεκίνησε τις διαδικασίες, επιστρατεύοντας διάφορες αμερικανικές εταιρείες κατασκευής γυάλινων μπουκαλιών να σχεδιάσουν ένα πρωτότυπο μπουκάλι. Ο σχεδιαστής Earl R. Dean, που εργαζόταν τότε στην Root Glass Company of Terre Haute με έδρα την Ιντιάνα, κέρδισε το διαγωνισμό για λογαριασμό της εταιρείας του, παρουσιάζοντας τα σχέδια για ένα εντελώς επαναστατικό μπουκάλι, το οποίο ονόμασε «μπουκάλι περιγράμματος» («contour bottle») και «μπουκάλι-στενή φούστα» («hobble skirt bottle»). Ο λόγος;
Το σχέδιό του είχε αρκετές ανάγλυφες γραμμές σε όλη την επιφάνεια του γυαλιού από τη μία, θυμίζοντας από την άλλη τη φούστα hobble που έκανε θραύση εκείνη την εποχή στο γυναικείο πληθυσμό (μια μακριά φούστα που στένευε αρκετά στη μέση της γάμπας, περιορίζοντας τους μεγάλους διασκελισμούς). Η αρχική ιδέα του ήταν να δημιουργήσει ένα σχήμα για το μπουκάλι της Coca-Cola που θα θύμιζε στους αγοραστές ένα από τα συστατικά της.
Ψάχνοντας εντατικά σε διάφορες εγκυκλοπαίδειες της εποχής, ανακάλυψε στη Britannica ένα φασόλι του κακάο. Έκανε ένα σκίτσο και εξήγησε την ιδέα του στον κ. Root, πρόεδρο της εταιρείας, ο οποίος έδωσε αμέσως την έγκρισή του. Ένα δίπλωμα ευρεσιτεχνίας για το σχεδιασμό εκδόθηκε για την πρωτότυπη φιάλη το Νοέμβριο του 1915, η οποία, όμως, ποτέ δεν βγήκε στην παραγωγή, επειδή η διάμετρος στο κέντρο της ήταν μεγαλύτερη από αυτή στη βάση, με αποτέλεσμα το μπουκάλι να μην σταθεροποιείται σωστά επάνω στους ιμάντες μεταφοράς στο εργοστάσιο.
Μέσα στο 1916 ο Dean διόρθωσε τη διάμετρο της μέσης στο μπουκάλι, το οποίο βγήκε στην αγορά το ίδιο έτος σε ελαφρώς πράσινο χρώμα. Μέχρι το 1920, το «μπουκάλι περιγράμματος» έγινε το πρότυπο της εταιρείας Coca Cola, το οποίο δεν άλλαξε ριζοσπαστικά μέσα στα επόμενα χρόνια, θυμίζοντας εν πολλοίς αυτό που αγοράζουμε στις μέρες μας (μιλάμε για τα μπουκάλια από γυαλί).
Ένα γυάλινο μπουκάλι εύκολο στη χρήση, απολύτως αναγνωρίσιμο, που μοιάζει με θηλυκή σιλουέτα, συνέβαλε στην επιτυχία της Coca-Cola ως ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα στον πλανήτη, «ακόμη και στο σκοτάδι» (όπως συμβαλινει και με το περιεχόμενο!)… Αξίζει να σημειώσουμε ότι στον εφευρέτη προτάθηκε μπόνους 500 δολαρίων ή η εφ’ όρου ζωής διατήρηση της εργασίας του στην εταιρεία. Ο Dean επέλεξε τη δουλειά και εκεί τελείωσε γι’ αυτόν η μεγάλη επιτυχία της εφεύερεσής του.
